Jeżeli kiedykolwiek bawiłeś się ustawieniami dźwięku w telefonie, odtwarzaczu muzyki czy programie do obróbki audio, prawdopodobnie natknąłeś się na equalizer. To jedno z najpotężniejszych narzędzi w arsenale każdego, kto chce, aby muzyka, podcast czy nagranie brzmiało lepiej – nieważne czy w studiu, czy w słuchawkach.
Equalizer można spotkać pod różnymi nazwami – często zamiennie stosuje się m.in. korektor dźwięku, korektor audio czy po prostu w skrócie EQ.
Equalizer to narzędzie, które pozwala regulować poziom głośności określonych pasm częstotliwości w sygnale audio. Mówiąc prościej – umożliwia wzmocnienie lub osłabienie wybranych tonów: niskich, średnich i wysokich. Dzięki temu możesz nadać danemu utworowi zupełnie inne brzmienie.
- Tony niskie (np. 20 – 200 Hz) → basy, dudnienia, subwoofery.
- Tony średnie (200 Hz – 5 kHz) → głosy, gitary, instrumenty klawiszowe.
- Tony wysokie (5 kHz – 20 kHz) → talerze perkusji, syczenia, powietrze w nagraniu.
Dzięki sound equalizerowi można np.:
- podbić bas w muzyce klubowej,
- uwydatnić wokal w podcastach,
- zredukować ostre syczenia w nagraniach
Equalizer często przydaje się również przy zwyczajnym słuchaniu muzyki – na przykład jeżeli na co dzień korzystamy z dwóch różnych modeli słuchawek mających delikatnie inne parametry, bez korekcji ten sam utwór odtwarzany na tym samym urządzeniu będzie brzmieć nieco inaczej. Equalizer pozwala na wyrównanie mankamentów i ujednolicenie dźwięku, choć może to wymagać wiedzy, czasu i energii.
Oprócz korekcji za pomocą EQ w specjalnym oprogramowaniu niektóre sprzęty mają często wbudowane equalizery – od głośników domowych po słuchawki Bluetooth.
Cyfrowy equalizer może wyglądać różnie w zależności od użytego programu – tutaj podstawowy (wtyczka realEQ) w oprogramowaniu Reaper, czyli jednym z najpopularniejszych narzędzi do korekty audio.
Tak wygląda z kolei domyślny equalizer audio w programie GarageBand na komputery Apple. Widać podbite niskie i wysokie tony z jednoczesnym obniżeniem średnich.
Jak ustawić equalizer? Dobre praktyki edycji audio
Nie ma jednego „magicznego” ustawienia – wszystko zależy od gatunku muzyki, jakości nagrania i Twoich preferencji. Można jednak zastosować uniwersalne dobre praktyki pracy z korektorem dźwięku. Oto kilka praktycznych wskazówek:
Zacznij od neutralnego ustawienia (flat)
W momencie startu wszystkie suwaki powinny być ustawione na „0” – od tego punktu oceniasz, co chcesz poprawić.
Pracuj w kontekście
Reguluj dźwięk, słuchając go w całości, a nie tylko wyciętego fragmentu. Pojedyncza ścieżka z podbitą częstotliwością nie da Ci pełnego obrazu, a może zafałszować wrażenie.
Podbijaj delikatnie, tłum zdecydowanie
Lepsze rezultaty daje obniżenie pasm, które przeszkadzają, niż przesadne podbijanie innych – innymi słowy, w pierwszej kolejności skup się bardziej na eliminowaniu tego, co irytuje niż maskowaniu tego przez przykrycie wzmocnieniem innymi częstotliwościami.
Uważaj na przesadę
Wyważenie jest wszystkim. Za dużo basu może sprawić, że dźwięk stanie się „mulisty”, a nadmiar wysokich tonów – męczący dla ucha.
Im lepsze dane, tym lepszy efekt
Sound equalizer we wprawnych rękach czyni cuda, ale im lepsze jakościowo nagranie mu dostarczymy, tym bardziej zmiany w częstotliwościach będą widoczne. Warto więc już na etapie nagrania skupić się na wyborze odpowiedniego mikrofonu i wybrać studio oferujące właściwą akustykę.
Przykładowe ustawienia w zależności od gatunku muzyki – jak ustawić korektor dźwięku
Ponownie – gatunek muzyczny to szeroka kategoria, dlatego w ramach jednego gatunku można spotkać różne brzmienia i różne ustawienia. Szukając jednak pewnych prawidłowości, często equalizer ustawia się w taki sposób.
Pop
W muzyce pop najważniejszy jest wyraźny wokal i nowoczesne, czyste brzmienie. Podbij lekko bas w okolicach 60 –100 Hz, aby nadać utworowi energii. Wokal wysunie się na pierwszy plan, jeśli dodasz +3 dB w pasmach 1–3 kHz. Delikatny boost powyżej 10 kHz doda blasku i przestrzeni.
Rap / Trap
W tym gatunku fundamentem jest mocny, niski bas i ostre hi-haty. Zwiększ pasma w przedziale 50–80 Hz nawet o 4–5 dB, aby podkreślić stopę i subbas. Odetnij lekko 200–300 Hz, żeby uniknąć „mulenia”, i dodaj nieco wysokich w 8–12 kHz, by hi-haty stały się wyraziste.
Rock
Rock potrzebuje pełnych gitar i energicznej sekcji rytmicznej. Podbij okolice 100 Hz dla basu, 1–3 kHz, aby gitary wyszły do przodu, i lekko wytnij 250 Hz, aby pozbyć się „kartonowego” brzmienia perkusji.
Jazz
W jazzie liczy się naturalne, ciepłe brzmienie instrumentów. Jak to osiągnąć? Dodaj +2 dB w 80–120 Hz, aby kontrabas miał głębię. Lekko podbij 1–2 kHz, by saksofon był czytelny, i 5–8 kHz dla subtelnych detali instrumentów perkusyjnych.
Black Metal
Black metal charakteryzuje się ścianą dźwięku, więc EQ służy głównie do przejrzystości.
Podbij 60–80 Hz, aby stopa była wyczuwalna, wzmocnij 2–4 kHz dla czytelności gitar i obetnij 250–400 Hz, aby miks nie był zbyt mulisty.
Muzyka klasyczna
Tutaj kluczowe jest zachowanie naturalnej dynamiki i przestrzeni. Subtelne podbicie 40–60 Hz doda głębi kontrabasom i kotłom. Wzmocnij lekko 500 Hz–1 kHz, aby instrumenty smyczkowe brzmiały pełniej, oraz powyżej 10 kHz, aby wydobyć pogłos sali koncertowej.
Elektronika / EDM
W EDM najważniejsze są potężny bas i wyraziste efekty. Podbij mocno 50–80 Hz dla potężnego dołu, lekko obniż 1–2 kHz, by zrobić miejsce dla basu i wysokich, i dodaj +3–4 dB w 8–12 kHz dla jasności syntezatorów.
Blues
Blues lubi ciepłe brzmienie. Podbij 80 – 120 Hz dla basu i bębna, 1–2 kHz dla gitary i wokalu, oraz 6–8 kHz dla delikatnego blasku harmonijki i talerzy.
Sala prób ze studiem nagraniowym
Chcesz zobaczyć, jak wygląda profesjonalna sala prób z możliwością nagrywania? We Wrocławiu odpowiedź może być tylko jedna – zobacz dostępność sal na dzwiekowa.pl.